دیشب مطلبی رو آماده کرده بودم در مورد آنچه می خواهم، آنچه دست می یابم و سرنوشت و تقدیر یا عدم قدرت من!

اما الان بعد از شنیدن نتایج شگفت انگیز انتخابات نمی تونم اون رو بذارم، حالا مطمئنم که تلاش و حرکت نقشی نداره! قدرتهای برتری هستن که در خواسته های آدم و ... نقش داره

حالا می دونم که تمام کسانی که گفتند موسوی و نوشتند موسوی چگونه رایهایشان خوانده شد احمدی نژآد

حتی تمام هم ولایتیهای موسوی و کروبی و رضایی، نوشتند احمدی نژاد تا نشان دهنداین رییس جمهور چقدر محبوب است.

۶۵ درصد آرای مردم = احمدی نژاد

چطور باور کنم این رای رو با فضای اطرافم رو. با نظرسنجی که از دوستان مختلفم در شهرهای مختلف داشتم. چطور باور کنم لحظه ای که پای صندوق رای بودم و در صف اکثرا موسوی نوشتن، اما آمار چیز دیگری نشان می دهد؟ چطور باور کنم اراده ای هم بر تغییر است؟

دیگر رای نخواهم داد. دیگر کسی را بر رای دادن و تغییر سرنوشت مملکتش ترغیب نخواهم کرد. دیگر امید نخواهم بست!